cheerers بازیکن پرسپولیس مهدی طارمی دروازه بان

cheerers: بازیکن پرسپولیس مهدی طارمی دروازه بان لیگ قهرمانان آسیا مهدی طارمی مهاجم پرسپولیس طارمی عالی ترین بازیکن بازی با الهلال

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

برای مرور مجموعه های سیاسی متر و معیار مشخصی وجود ندارد؛ اگر بخواهیم به صرف روایت یک دوره تاریخی، که مطمئنا با اتفاقات سیاسی هم همراه بوده، به این مجموعه ها بپر

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

سریال های سیاسی تلویزیون ایران

عبارات مهم : سریال

برای مرور مجموعه های سیاسی متر و معیار مشخصی وجود ندارد؛ اگر بخواهیم به صرف روایت یک دوره تاریخی، که مطمئنا با اتفاقات سیاسی هم همراه بوده، به این مجموعه ها بپردازیم، سریال های زیادی در دل داستان مهم خود مضمونی سیاسی هم داشتند.

برای مرور مجموعه های سیاسی متر و معیار مشخصی وجود ندارد؛ اگر بخواهیم به صرف روایت یک دوره تاریخی، که مطمئنا با اتفاقات سیاسی هم همراه بوده، به این مجموعه ها بپردازیم، سریال های زیادی در دل داستان مهم خود مضمونی سیاسی هم داشتند. با کنار گذاشتن سریال های فاخر و مجموعه هایی که به مباحث سیاسی اشاراتی داشتند، از میان سایر آثار تجربه شده است که موضوعی سیاسی پایه مهم داستان بوده، ده سریال را گزینش کردیم که میان آنها بیشترین سوژه از آن انتخابات است.

سریال هایی که سیاست را محور مهم داستان قرار می دهند به خاطر پرداختن به مباحث روز جامعه و نقد اوضاع موجود می توانند جذابیت بالایی در همراهی مخاطب داشته باشند. کم نبودند مواردی که در جریان داستان اشاره ای هم به مباحث سیاسی روز داشتند، ولی از آن دست مجموعه هایی که سیاست محور مهم داستان قرار گرفته با عنوان سریال های سیاسی یاد می شود.

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

در میان مجموعه های تولید شده است در سال های اخیر، زیاد کارگردان ها عنوان گزینش را سوژه قرار دادند و تعدادی دیگر جریانان سیاسی و اثرگذاری های اجتماعی را که به تبع آن شکل می گیرد، روایت کردند.

پرداخت سیاسی در داستان اگر به درستی اتفاق نیفتد دچار کلیشه و شعارزدگی می شود که ممکن است با حاشیه همراه شود و شاید به همین علت بعضی از کارگردان ها با رگه هایی از طنز سراغ مباحث سیاسی می روند تا از حاشیه های احتمالی دور باشند. با وجود اینکه در دهه نود تولید مجموعه هایی با مضمون سیاسی زیاد کردن پیدا کرده و این نوید خوبی است جهت رفتن به سمت تولید سریال های این چنینی؛ هنوز در ساخت مجموعه های دارای محتوای سیاسی راه زیادی در پیش است تا شاهد تجربه های زیاد و موفق تری باشیم. از آنجا که تولید سریال های سیاسی هنوز در قدم های اول است نمی شود قضاوت درستی داشت؛ ولی همین تجربه های اندک اتفاق خوب و امیدبخشی است.

برای مرور مجموعه های سیاسی متر و معیار مشخصی وجود ندارد؛ اگر بخواهیم به صرف روایت یک دوره تاریخی، که مطمئنا با اتفاقات سیاسی هم همراه بوده، به این مجموعه ها بپر

کاکتوس؛ بین سال های 77 تا 83

نویسنده و کارگردان: محمدرضا هنرمند

سوژه سیاسی: مباحث سیاسی روز در قالب طنز

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

«کاکتوس» نام سه مجموعه تلویزیونی بود که در سال های متفاوت با نگاهی طنزآمیز و انتقادی به پرسشها احتماعی و سیاسی روز می پرداخت. داستان راجع به چند هم محله ای بود که به واسطه صحبت ها و ارتباط آنها، در قالب کمدی با مباحث روز شوخی می شد. سریال محمدرضا هنرمند طنزی اجتماعی بود ه تلاش داشت موضوعی جدی را در قالبی چندپهلو مطرح کند و خنداندن تماشاگر هم یکی از اهدافش بود. صحبت هایی از ادامه تولید این مجموعه بود؛ ولی تا الان قطعی نشده است.

برای مرور مجموعه های سیاسی متر و معیار مشخصی وجود ندارد؛ اگر بخواهیم به صرف روایت یک دوره تاریخی، که مطمئنا با اتفاقات سیاسی هم همراه بوده، به این مجموعه ها بپر

جریان سازی: مطرح شدن بحث های سیاسی در یک مجموعه تلویزیونی در سال های دهه هفتاد چندان معمول نبود؛ محمدرضا هنرمند با پرداختن به مباحث روز جامعه و نقد آسیب ها در نحوه داستان نویسی و دیالوگ ها مسیر تازه ای در مجموعه سازی نشان داد.

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

جستجوگران؛ 1388

نویسنده و کارگردان: محمدعلی سجادی

سوژه سیاسی: مفاسد اقتصادی

برای نخستین بار در یک مجموعه تلویزیونی پرونده های مفاسد اقتصادی روایت شد. این مجموعه با همکاری شرکت بازرسی کل کشور با عنوان مفاسد اقتصادی و رجوع به پرونده های قوه قضاییه تولید شد که از واقعیت های موجود الهام گرفته شده است بود. دو بازرس و مامور مالیاتی مسئول پیگیری پرونده های قضایی راجع به مفاسد اقتصادی بودند که در جریان این پیگیری با اتفاقات عجیبی مواجه می شوند.

جریان سازی: به علت همکاری شرکت بازرسی، چند قسمت بعد از پخش مجموعه، رییس شرکت بازرسی، نسبت به بعضی صحنه های آن انتقاد کرد و گفت سازندگان سریال هنگامی که می خواهند موضوعات، وظایف و نام شرکت بازرسی کل کشور را در چنین کارهایی عنوان کنند، حتما باید با شرکت مشورت و هماهنگی کنند تا مباحث و سوژه های واقعی تر گزینش شود.

چک برگشتی؛ 1391

نویسنده: سروش صحت، ایمان صفایی

کارگردان: سیروس مقدم

سوژه سیاسی: انتخابات مجلس و ستادهای انتخاباتی

مجموعه «چک برگشتی» عنوان انتخابات را از نگاه شخصیت های سیاسی یا صاحبان قدرت و ثروت سوژه قرار نداد، بلکه بازیگران مهم گزینش است مردم عادی بودند و شرایطی که برایشان در جریان یک مناسبت سیاسی مهم اتفاق می افتد را با زبانی راحت روایت می کرد. تمرکز داستان زیاد روی حال و هوای ستادهای انتخاباتی و داوطلبان نمایندگی مجلس بود. سریال با محور قرار دادن مسئله چک برگشتی که در دل داستانی کمدی اتفاق می افتاد، رفتارهای انتخاباتی یک نامزد انتخاباتی را از تخلفات، تبلیغات، آبروداری ها و فشارها گرفته تا در نظر گرفتن تمام تلاش هایی که گروه تبلیغاتی یک نامزد جهت موجه جلوه دادن او انجام می دهند، مطرح می کرد…

جریان سازی: به گروه یا جناح خاصی اشاره نیم شد و زیاد با رفتارهای انتخاباتی کاندیداها شوخی کرده بود. بی طرفی و اسم نبردن از شخص یا گروهی خاص که با پیش زمینه قبلی از طرف عوامل اتفاق افتاده بود باعث شد از لحاظ سیاسی، با تصویر العمل منفی روبرو نشود.

راستش را بگو؛ 1391

نویسنده: مصطفی رستگاری

کارگردان: محمدرضا آهنچ

سوژه سیاسی: متاثر از فضای اجتماعی بعد از انتخابات 88

این مجموعه نگاهی آسیب شناسانه و سیاسی به معضلات روز جامعه داشت و بحران های سیاسی را با پیش زمینه اجتماعی نقد می کرد. تعدادی دانشجو با تشکیل یک گروه درصدد کمک به حل پرسشها مردم بودند. در کنار فعالیت این گروه پای گروه های متفاوت سیاسی، دستگاه امنیتی کشور و… به میان می آید.

جریان سازی: در دوره پخش از پرواکنش ترین مجموعه های تلویزیونی بود. به گفته محمدرضا آهنچ، تصویر العمل ها باعث شد 160 دقیقه از آن را از بین بردن کند و آخر داستان را عوض کردن دهد. نشان دادن صورت ای تلخ از دستگاه های امنیتی از بااهمیت ترین تصویر العمل هایی منفی نسبت به این سریال بود. منتقدان اعتقاد بودند که سریال، دستگاه اطلاعاتی کشور را در حد یک گروه کوچک پایین آورده…

خواب بلند؛ 1392

نویسنده و کارگردان: احمد کاوری

سوژه سیاسی: انتخابات ریاست جمهوری و حواشی آن

اصل قصه با انتخابات گره خورده هست؛ داستان در روزهای منتهی به انتخابات ریاست جمهوری می گذرد که اشاراتی به فضای جامعه بعد از التهابات گزینش سال 88 دارد. یک زوج روزنامه نگار با دو نحوه فکر متفاوت شخصیت های مهم داستان هستند. زن روزنامه نگار قصد انتشار یک یادداشت سیاسی را دارد؛ ولی همسرش که سردبیر هم هست، چاپ آن ها به صلاح نمی داند. این اختلاف نظر باعث ایجاد کدورت بین آنها می شود و زمینه ای جهت انتقاد از نبود آزادی و…

جریان سازی: با وجود هم زمانی پخش با ایام انتخابات و موضوعی که با اتفاقات سیاسی روز جامعه همراه بود، به علت وقت پخش نامناسب خیلی دیده نشد؛ بنابراین از حواشی و جریان سازی های کارهای این چنین در امان بود.

نوشدارو؛ 1392

نویسنده: حمیدرضا سبحانی نژاد

کارگردان: جواد اردکانی

سوژه سیاسی: تحریم های اقتصادی

شخصیت مهم داستان که در دوران دفاع مقدس حضور فعال داشته، با گذر وقت با توجه به عوض کردن شرایط جامعه در عرصه جهاد و سازندگی هم حضور فعال دارد. این مجموعه با کنار هم قرار دادن شرایط بحرانی که حاصل تحریم های اقتصادی است و وقت جنگ، روی این توصیه تاکید داشت که چگونه می شود در وضعیتی به مراتب سخت تر از اوضاع وقت جنگ تحمیلی با استراتژی های آن وقت در میدان پیروز شد. داستان متمرکز بر کارخانه های ایرانی است که به علت تحریم های اقتصادی، اوضاع نابسامانی دارند و در معرض خطر تعطیلی هستند…

جریان سازی: با در نظرگرفتن این که در آن وقت کشور به شدت با عنوان تحریم های اقتصادی مواجه بود، گزینش این سوژه از نکات مثبت بود که تحسین منتقدان را در پی داشت و کاری جسورانه محسوب می شد؛ ولی در شیوه داستان گویی و پرداخت شخصیت ها چندان موفق نبود که منجر به بیان نقدهایی در مورد پرداخت نادرست سوژه شد.

معراجی ها؛ 1392

نویسنده و کارگردان: مسعود ده نمکی

سوژه سیاسی: اختلاف دو گروه دانشجو جهت تدفین شهدای گمنام در دانشگاه

«معراجی ها» حاصل شاخ و برگ دادن به نسخه سینمایی جهت ساخت مجموعه ای تلویزیونی بود. قرار است تعدادی از شهدای گمنام تفحص شده است در یکی از دانشگاه ها دفن شوند؛ ولی گروهی از دانشجویان با جنبش یکی از استادها اقدام به آشوب و جنجال در دانشگاه می کنند. همین شروع قصه ای می شود که گروهی از دانشجویان راهی سفری به اردوی راهیان نور و مناطق عملیاتی می شوند…

جریان سازی: مسعود ده نمکی فارغ از کیفیت کارهایش به خاطر نوع گزینش سوژه و نگاه ژورنالیستی به موضوعات، معمولا وقت پخش سریال و فیلم هایش با حواشی همراه هست. موضوعاتی مثل دانشجوی ستاره دار و دیالوگ هایی که با طعنه به مباحث سیاسی مطرح می شد تصویر العمل هایی بازدیدکنندگان شبکه مجازی را به همراه داشت.

ده نمکی با تمرکز بر ماجرای تدفین تعدادی از شهدای گمنام در یک دانشگاه که به نوعی سوژه ای به روز در فضای سیاسی جامعه محسوب می شد، توانست در کنار عرضه یک محصول نمایشی، در برابر این جریان موضع گیری کرده و همین عنوان هم طبیعتا مخالفان و موافقانی در فضای رسانه ای پیدا کرد.

تعبیر وارونه یک رویا؛ 1394

نویسنده و کارگردان: فریدون جیرانی

سوژه سیاسی: پرسشها امنیتی راجع به دانشمندان هسته ای

یکی از ماموران امنیتی کشور از طرف منابع خود در خارج از کشور متوجه می شود قرار است یکی از دانشمندان مشهور هسته ای کشور عزیزمان ایران را ترور کنند؛ ولی ماجرا آن قد پیچیده می شود که گره و تعلیق های زیادی ایجاد می کند. این اتفاقات باعث می شود تا زندگی آن مامور امنیتی نیز تحت الشعاع قرار بگیرد…

جریان سازی: جهت نخستین بار بحث های امنیتی تازه ای را مطرح کرد که به گفته فریدون جیرانی سعه صدر آقای صالحی (رییس شرکت انرژی اتمی) وقت و بخت بزرگی جهت مجموعه بوده. مجموع سریال کار موفقی بود؛ ولی آخر بندی داستان حاشیه ساز شد. بلافاصله بعد از آخر آخرین قسمت سریال «تعبیر وارونه یک رویا» جو عجیبی در سایت های خبری و شبکه های مجازی علیه فریدون جیرانی شکل گرفت. زیاد نقدها به این سمت متمایل بود که این سریال عملا وزارت اطلاعات و نیروهای آن را تحقیر کرده و آخر بندی خوبی نداشته هست. تصویر العمل ها حتی به مجلس هم رسید.

غیرعلنی؛ 1394

نویسنده: مهدی حمزه و حسین تراب نژاد

کارگردان: مهرداد خوشبخت

سوژه سیاسی: انتخابات مجلس

این مجموعه زیاد فضایی اجتماعی داشت که عنوان انتخابات در آن، محملی جهت موقعیت های کمیک بود. می توان «غیرعلنی» را از سریال های کمدی اجتماعی دانست که رگه هایی از سیاست دارد. قصه راجع به جوانی در یک شهرستان است که عاشق دختر فرماندار آن منطقه می شود. پدر دختر با این ازدواج مخالف است و شرط قبول کردن پیشنهاد جواد را، بر ارتقای موقعیت شغلی او می گذارد و جوان جهت ثابت کردن شایستگی های خود به پدر دختر مورد علاقه اش، نامزد انتخابات می شود. در این سریال سه نامزد جهت پیروزی در انتخابات تلاش می کنند که ماجراهای خانوادگی ارزش داستان را پیش می برد.

جریان سازی: «غیرعلنی» علاوه بر این که داستانی طنز داشت، ریتم آرام داستان و دور بودن از بحث های جدی انتخاباتی حاشیه خاصی برایش ایجاد نکرد. البته به نسبت تجربه های مشابه در بازنمایی آنچه به عنوان پشت پرده سیاست مطرح هست، ناکام ماند و تنها به عنوان اثری کمدی با مخاطب ارتباط برقرار کرد.

علی البدل؛ 1396

نویسنده: محسن تنابنده، خشایار الوند

کارگردان: سیروس مقدم

سوژه سیاسی: تعاملات ارباب قدرت و مجادلات گروه های سیاسی

با وجود طعنه های سیاسی در این مجموعه، طعنه های اجتماعی رنگ و لعاب بیشتری دارند که در داستان خانواده خان ها و مردم دِه بروز می کند. داستان «علی البدل» در روستایی در ناکجاآباد روایت می شود که متمرکز بر رفتارهای دو خان است.

جریان سازی: گزینش روایت داستان در ناکجاآباد اطمینانی بود تا سیروس مقدم و عواملش از حواشی دور باشند. در نشست خبری «علی البدل» مهدی فخیم زاده گفته بود شورای شهر از این سریال شکایت کرده که از طرف شورای شهر تکذیب شد. مجموعه اگرچه در حال و هوای نوروز مخاطبانی را با خود همراه کرد، نمی توان آن را جزو آثار موفق سیروس مقدم قرار داد.

ماهنامه سروش

واژه های کلیدی: سریال | سیاسی | داستان | مجموعه | داستان | سریال ها | نویسنده | انتخابات | کارگردان | انتخابات مجلس | نامزد انتخابات

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

سریال های سیاسی تلویزیون کشور عزیزمان ایران

نویسنده : topsblog