cheerers بازیکن پرسپولیس مهدی طارمی دروازه بان

cheerers: بازیکن پرسپولیس مهدی طارمی دروازه بان لیگ قهرمانان آسیا مهدی طارمی مهاجم پرسپولیس طارمی عالی ترین بازیکن بازی با الهلال

گت بلاگز وب‌گردی خاطره خواندنی یوسفعلی میرشکاک از شب رحلت روح‌الله

باورم نمی‌شد. آن روزها پیرمرد در منظر من اسطوره‌ای بود فوت ناپذیر. با خشم آبی به سر و صورتم زدم وبا فرنود به راه افتادیم…

خاطره خواندنی یوسفعلی میرشکاک از شب رحلت روح‌الله

به گزارش گروه وبگردی گروه تحریریه سایت جوان، یوسفعلی میرشکاک، نویسنده و شاعر انقلابی و عضو سابق هیئت تحریریه روزنامه کیهان، راجع به شب رحلت امام خمینی (ره) خاطره ای شنیدنی دارد:
تقریباً ساعت دو بعداز نیمه شب بود که زنگ در منزل را زدند. بیدار شدیم یا بهتراست بگویم زابراه شدیم. یادم نیست عیال در را باز کرد یا من. «محمد فرنود» عکاس روزنامه کیهان بود.

عبارات مهم : اسطوره

_چه خبرشده؟
آرام گفت:«امام فوت کرده.»
باورم نمی شد. آن روزها پیرمرد در منظر من اسطوره ای بود فوت ناپذیر. با خشم آبی به سر و صورتم زدم وبا فرنود به راه افتادیم. جیپ رنه گیتش سر کوچه پارک شده است بود. سوار شدیم. خاموش وساکت به خاموشی وسکوت خیابان مالک اشتروسپه و… . پرنده پر نمی زد. گویی پیشاپیش شهر مستعد ماتم بود. هنگامی که وارد کوچه اتابک (شهید شاه چراغی کنونی) شدیم و دیدم که دو طرف ورودی روزنامه، پارچه سیاه زده اند آماده شدم که خبر فوت پیرمرد را باورکنم.
وارد تحریریه که شدیم خبر باورپذیرتر شد. تنی چند از بر و فرزند های سرویس های متفاوت ماتم زده ومبهوت پشت میزهای ارزش نشسته بودند. به اتاق شیشه (اتاق شورای سردبیری که دیوارهایش شیشه ای بودند و از همین رو به آن اتاق شیشه می گفتیم) رساندم خودم را. اگر درست به یادم مانده باشد، علاوه برسردبیر(مهدی نصیری) روزنامه نگار باسابقه، فریدون صدیقی و یونس شکرخواه نشسته بودند و بلاتکلیف. سلام گفتم و پرسیدم:«چه خبرشده؟ راسته ماجرا؟» نصیری نهان روشانه درآمد که: «حال امام خوش نیست.» عصبانی شدم و گفتم:«مدت هاست که حالش خوش نیست. جهت همین نصف شب ما رو زابراه کرده ای؟» هنوزهم نفهمیده ام که آیا با اینکه دنبال من فرستاده بود تلاش درمخفی نگهداشتن خبر داشت. خشمگین از اتاق شیشه زدم بیرون و با شتاب به راه افتادم که برگردم خانه، که شاپورکاظمی گریان خودش را به من رساند و گفت:«ولش کن اینو. خله.»
گفتم:«تو آیا گریه می کنی؟»
گفت:«همه چی تموم شد.هرکاری می تونی بکن. مطلبی، شعری…» هنوز باور نکرده بودم.هنوزمرگ اسطوره محال می نمود. پرسیدم:
«شاپور! مطمئنی؟» گریه اش شدیدتر شد و درحالی که با دست اشک و آب بینی خود را پاک می کرد گفت:«دوساعت بیشتره. توسردخونه س.»
پیش چشمم سیاه شد. دیوانه وار به راه افتادم و از روزنامه بیرون زدم و پیچیدم توی لاله زار. تاریک تر از هر لحظه بود. گدایی در گوشه پیاده رو به خواب رفته بود. به ذهنم خطورکرد که ازین بعد بی خانمان ها زیاد و زیاد خواهند شد. سخت خشمگین بودم و رو به آسمان ناسزا می گفتم.(بماندکه چه ها می گفتم) به یاد ندارم از فوت کسی چنین برآشفته بوده باشم. به میدان توپخانه رسیدم. تاریک وخاموش و غرق درماتمی اعلام نشده . رفتگری آن سوی میدان مشغول جاروکردن بود. خشم و اشک ونفرت و نفرین و اندوه درهم تنیدند و تصویر مغلوب شده است خود و دیگران را به دست دشمن های در ذهنم پدید آوردند و مصرع نخست گل کرد:
«سر بر آرای خصم کافرکیش، حیدرکشته شد»
مصرع بعدی بی درنگ هجوم آورد:
«معنی انا فتحنا، سرّاکبرکشته شد»
و الخ. نخستین و آخرین شعری که بی مداخله من در ذهنم گل کرد و بدون استمداد از مداد و کاغذ به فرجام رسید. به خود آمدم و به روزنامه برگشتم.علی شکوهی(یکی ازاعضای تحریریه کیهان هوایی) را در راهرو دیدم. تا آمد سخنی بگوید گفتم: «هیچ مگو از ذهنم می پرد، قلم و کاغذ بده.» پشت میز علی نشستم وهمان جا آنچه را در ذهنم شکل گرفته بود روی کاغذ آوردم با عوض کردن ردیف:
«سربرآرای خصم کافرکیش حیدرمرده است»
شعر را به نصیری سپردم که در همان نخستین خاص نامه چاپ شد. هیچ کس نگفت:«حیدرکه نمرده است» و هیچ احدی اعتراض نکرد که آیا گفته ای:
«زینبی کو تا بگرید زار بر نعش حسین
یا حسین آیا کسی جز تو مکررمرده است؟ حسین نمرد، بلکه شهید شد.»
سال ها بعد مسعود ده نمکی جرات کرد و شعر را با ردیف مهم منتشرکرد.
دنباله این شعر خود به خود جوشید. شب بعد و فردای آن و… . خیال داشتم این ترکیب را به چهل بند برسانم. ولی هفتم پیرمرد که نخستین و آخرین قمه ی حسابی عمرم را زدم، گویی بندهای بعدی همه بر خاک بهشت زهرا ریختند وسوگ اسطوره ای که نوجوانی وجوانی مرا گرفته بود، ناتمام ماند. همچون انقلاب وی که هنوز هم ناتمام است و آرزوی بزرگ هایی که به حرمان بدل شده است اند.
منبع: روزنامه کیهان
انتهای پیام/

واژه های کلیدی: اسطوره | پیرمرد | روزنامه | روزنامه | روزنامه نگار | رحلت روح الله | یوسفعلی میرشکاک | خاطره

نویسنده : topsblog